ОҚСОҚОЛНИНГ САБОҚЛАРИ
1972 йилнинг баҳори эди. Биздан икки курс юқори ўқийдиган Аҳмаджон Мелибоев деган йигит энг олий стипендия олишини эшитгандик. Ёзги сессия олдидан муаллима опалардан бири ўша талаба билан учрашув ташкил қилиб берди. Бироқ аудиторияга кириб келган Аҳмаджон ака қандай китоблар ўқигани, нималар ёзгани ҳақида эмас, бутунлай бошқа мавзуда – ҳар ишда ҳалоллик, ошкоралик лозимлиги хусусида гапира кетди.